Dış boya ve kalıp ayırma: blemish nereden gelir?

İki farklı iş: ürün üstü film, kalıp yüzeyi filmi

Dış boya yeşil lastiğin kendi yüzeyine uygulanır; kalıp ayırıcı ise kalıp yüzeyine. Amaçları yakın görünür ama tüketimleri ve etkileri farklıdır. Dış boya lastikle birlikte kalıba girer ve pişirme sonrası temiz ayrılmayı sağlar.

Kalıp ayırıcı yalnız kalıp yüzeyine uygulanır ve düzenli aralıklarla yenilenir. İkisini aynı ürün sanmak, kalıbın sürekli fazla filmle kaplanmasına ve havalandırma deliklerinin tıkanmasına yol açar.

Dış boya neyi çözer

Dış boyanın üç işlevi vardır: yeşil lastiğin kalıba girişinde sürtünmeyi azaltarak yerleşmeyi kolaylaştırmak, pişirme sonrası ayrılmayı sağlamak ve yanak yüzeyinde leke (blemish) oluşumunu önlemek.

Blemish genellikle kalıp yüzeyindeki yerel sıcaklık farkından, kalıntı birikmesinden veya yetersiz ayırma filminden doğar. Yanakta düzensiz, mat lekeler olarak görünür ve görsel ret sebebidir.

Su bazlı sistem ve uygulama

Günümüzde dış boyaların büyük kısmı su bazlıdır: solvent bazlı ürünlere göre VOC, yangın yükü ve çalışan maruziyeti düşer. Karşılığında kuruma süresi ve donma hassasiyeti gibi yeni proses değişkenleri gelir.

Uygulama sprey, daldırma veya fırça ile yapılır. Katı madde oranı yüksek ürün daha kalın film bırakır ve daha az seyreltme ister; kalıp kirliliği riski de o oranda artar.

Fazla uygulamanın bedeli

Fazla dış boya ilk bakışta zararsız görünür: ayrılma iyileşir. Bedeli birkaç gün sonra çıkar. Kalıp havalandırma delikleri ve yanak yazıları filmle dolar, kalıp temizlik periyodu kısalır, yanakta parlaklık farkı ve boya kalıntısı oluşur.

Aşırı film DOT ve ebat yazılarının okunurluğunu da bozabilir. Bu yüzden dış boyada hedef en iyi ayrılma değil, yeterli ayrılma ile temiz yanak dengesidir.

Kontrol listesi

Kalıp sıcaklığı ve temizlik periyodu, uygulama yöntemi ve film kalınlığı, seyreltme oranı, kuruma süresi, yanak görünümü ve yazı okunurluğu. Ayrılma sorunu sürüyorsa önce kalıp ayırıcı rejimi ve havalandırma kontrol edilir, ardından dış boya dozu.